วันพฤหัสบดีที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553

เรื่องกล้วยๆ

จาระไนคุณค่าของกล้วย


     กล้วย เป็นแหล่งอาหารที่อุดมไปด้วยวิตามินซี โพแทสเซียม และใยอาหาร นอกจากนั้นยังมี วิตามินบี6 ซึ่งสำคัญต่อกระบวนการสังเคราะห์แอนติบอดีของระบบภูมิคุ้มกัน ช่วยในกระบวนการย่อยโปรตีน การสร้างเม็ดเลือดแดง และการทำงานของระบบประสาทส่วนกลาง วิตามินซีในกล้วย ช่วยรักษาและป้องกันการติดเชื้อได้ มีประโยชน์กับร่างกายในการดูดซึมธาตุเหล็ก และการสร้างเม็ดเลือด ส่วนโพแทสเซียม นั้นช่วยรักษาความสมดุลของของเหลวในเลือดและเซลล์ เป็นแร่ธาตุหลักในการสังเคราะห์โปรตีนและกระบวนการสร้างกล้ามเนื้อ เพราะไปกระตุ้นการส่งกระแสประสาทในตอนที่กล้ามเนื้อหดตัว 


     นอกจากนั้นกล้วยยังเป็นผลไม้ที่มี คาร์โบไฮเดรต ซึ่งย่อยง่ายกว่าผลไม้ชนิดอื่น ทำให้ร่างกายเปลี่ยนเป็นพลังงานได้อย่างรวดเร็ว และง่ายกว่าการเปลี่ยนพลังงานจากโปรตีนและไขมันอีกทั้งมีโซเดียม (เกลือแร่) ต่ำ และไม่มีไขมันกับคอเลสเทอรอลด้วย กล้วยมีสารอาหารที่ร่างกายต้องการทุกวันเมื่อเทียบกับแอปเปิ้ลกล้วยมีโปรตีน มากกว่า 4 เท่า คาร์โบไฮเดรตมากกว่า 2 เท่า ฟอสฟอรัสมากกว่า 3 เท่า วิตามินเอและธาตุเหล็กมากกว่า 5 เท่า วิตามินและแร่ธาตุอื่นๆมากกว่า 2 เท่า แถมยังอุดมไปด้วยโพแทสเซียม

วันพุธที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2553

ระเบิดมาจากไหน

วัตถุระเบิดนั้น มีการใช้สารที่ทำให้ระเบิด (Explosive materials) เป็นดินระเบิด (bursting charges) ในระเบิด หัวรบจรวด ระเบิดมือ และกับระเบิด และเป็นดินส่ง (propellants) เพื่อยิงกระสุนและเปลือกกระสุนปืนใหญ่ มีการใช้เป็นเชื้อประทุระเบิด (blasting cap) ในการระเบิดทางทหารหรือกิจการพลเรือน เพื่อระเบิดดินในงานด้านวิศวกรรม และการระเบิดอาคาร และสิ่งก่อสร้างอื่นๆ

มีการคาดว่าผู้ประดิษฐ์ระเบิดคนแรกน่าจะอยู่ในยุคจีนโบราณ แต่ที่มีชื่อเสียงที่สุดก็คือ อัลเฟรด โนเบล ผู้คิดค้นไดนาไมท์ เพื่อช่วยให้งานเหมืองง่ายขึ้น

มีการใช้ดินดำ (Black powder) มาใช้ในงานระเบิดหินครั้งแรกเมื่อประมาณคริสต์ศตวรรษที่ 17ค.ศ. 1846 Ascanio Sobrero ชาวอิตาลีได้ค้นพบ Nitroglycerine เป็นครั้งแรก แต่ยังไม่สามารถนำมาใช้งานได้อย่างปลอดภัยได้ ปี 1867 Alfred Nobel ชาวสวีเดน ค้นพบวิธีนำ Nitroglycerine มาใช้ได้อย่างปลอดภัยได้เป็นครั้งแรก โดยการใช้ ผงทรายและไดอะตอมไมต์ (Diatomite) มาเป็นตัวดูดซึม Nitroglycerine ได้ส่วนผสมที่เรียกว่าไดนาไมต์ (Dynamite) ต่อมาได้มีการนำเอาขี้เลื่อย และ Sodium nitrate มาเป็นตัวดูดซึม Nitroglycerine ตามลำดับ

ปี 1875 Alfred Nobel ค้นพบวิธีการนำ Nitroglycerine มาผสมกับ Nitrocellulose ในอัตราส่วน 92:8 ได้วัตถุระเบิดชนิดใหม่เรียกว่า Blasting Gelatin ซึ่งนับเป็นวัตถุระเบิดในทางการค้าที่มีพลังการทำลายสูงที่สุด

ปี 1945 มีการพัฒนาวัตถุระเบิดทางการค้าที่เรียกว่า ANFO (Ammonium Nitrate and Fuel Oil) ขึ้นมาใช้เป็นครั้งแรก โดยการนำ Ammonium Nitrate (NH4NO3) มาผสมกับน้ำมันดีเซลในอัตราส่วน 94:6 โดยประมาณ วัตถุระเบิดชนิดนี้เอื้อประโยชน์ต่อวงการวัตถุระเบิดในทางการค้ามากที่สุด เนื่องจากเป็นวัตถุระเบิดที่มีราคาต่ำ มีความปลอดภัยสูง และมีประสิทธิภาพเมื่อเปรียบเทียบกับราคาวัตถุระเบิดชนิดอื่น
ปี 1950-1960 มีการค้นพบวัตถุระเบิดที่มีองค์ประกอบเหมือนเจล มี Ammonium Nitrate สารอินทรีย์และน้ำเป็นส่วนประกอบที่สำคัญรียกว่า Water gel

ปี 1960-1970 ค้นพบวัตถุระเบิดที่มี Ammonium Nitrate หรือ Sodium Nitrate และขี้ผึ้งปิโตรเลียม (Petroleum wax) เป็นองค์ประกอบสำคัญ มีลักษณะเป็นของเหลวหนืดเรียกว่าวัตถุระเบิดแบบหนืด (Emulsion Explosive) ส่วนวัตถุระเบิดประเภท เจลน้ำ (Watergel) มีส่วนประกอบสำคัญคือ Ammonium Nitrate และน้ำประมาณ 10-30 % นอกจากนั้นจะมีเชื้อเพลิงที่เป็นสารอินทรีย์ สารประกอบคาร์บอน ผงอะลูมิเนียม หรือ วัตถุระเบิดแรงสูงชนิดอื่นเช่น TNT เป็นต้น